dinsdag 15 februari 2011

Lentenoten

Na een grijze dageraad worden de wolken allengs dunner en halverwege de ochtend glinstert Calderara di Reno onder de glans van de eerste iele zonnestralen. Het zijn die tekenen van de aankomende lente die het leven aangenaam maken. Die je er altijd aan blijven herinneren dat de tijd vooruit gaat, dat er toekomst is, groei, leven. Kortom, een lentezonnetje, hoe magertjes dan ook, doet goed aan lijf en ziel.
Tussen de appartementenblokken is er nog weinig van te merken, maar op verschillende blogs ontluiken de eerste plantjes. Tussen gevels van steen, muurtjes van cement en straten van asfalt zijn de bomen en de struiken hier nog niet aan botten toe, maar dat moment kan niet ver meer zijn. Een kwestie van dagen, misschien wel van uren. De lente komt eraan, begeleid door muziek.
Ik  hoor ze  van ver aankomen, enigszins valse noten weerkaatsen op de gevels, een melodie wipt over een muurtje, walst een bocht om en het asfalt voert het steeds dichterbij. Ze zijn met z'n tweeën, de ene bespeelt de accordeon, de andere blaast met bolle wangen geluid uit een trompet. En ook onder ons balkon houden ze stil.
Munten regenen neer, verzorgen een contra-ritme op het asfalt. De gypsy-melodie wordt even onderbroken om te rapen en te bedanken. De trompettist vraagt of ik niet een paar schoenen voor hem heb. Het spijt me, maar nee.
Dan gaan ze verder, want er zijn meer balkons in Calderara di Reno. De lente is op komst, en heeft gaten in de zolen van haar schoenen.


Photobucket

16 opmerkingen:

  1. "maar op verschillende blogs ontluiken de eerste plantjes."Nou op Blogs heb ik nog niet zo veel ontdekt, wel op Twitter. Opmerkingen in de trant van "Wat is dat gele ding dat ik net ontdek in de lucht?"
    Of bedoelde je misschien balcons?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. @Cor.
    Eén van m'n Italiaanse ontdekkingen.

    @PaulO.
    Nee, ik bedoelde echt blogs. Ik was vergeten welk, maar nu weet ik het weer: http://antoinetteduijsters.wordpress.com/2011/02/15/een-vleug-lente/. Ik heb voor de duidelijkheid ook maar even doorgelinkt in de tekst.

    @Zelfstandig journalist.
    Zelfs geen beetje. Het was een verademing toen ze even ophielden om muntjes te rapen. :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Prachtige laatste zin. Toch kan de lente beter een paar nieuwe schoenen aandoen, we zijn er nog niet...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Alleen het woord, lente al.Dat doet mij gloeien

    BeantwoordenVerwijderen
  5. @Pierra.
    Nee, ook hier is het natte-voeten-weer vandaag.

    @Paco.
    Je hebt gelijk. Het woord, lente, heeft al iets belovends. 'Herfst' heeft dat weer niet.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. @kuifjesimon.
    Ik had er nog nooit van gehoord, maar ik kan me iets bij het 'tudeljo' gevoel voorstellen. :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Twee zielen één gedachte. Laat de Lente maar komen ...

    Groet van Ragfijn

    BeantwoordenVerwijderen
  8. een tekst als een groen blaadje,

    heb verder genoten van Goran Bregovic via wikipedia, youtube etc.
    blijkt een liedje geschreven te hebben voor het eurovisie songfestival 2010, inzending Servië.
    begint afschuwelijk (en dacht hoe bestaat het toch, dat in de context van het eurovisie songfestival alle muziek dood lijkt te slaan) maar wordt uiteindelijk toch aanstekelijk

    vond dit:

    http://www.youtube.com/watch?v=bStwaOGxy_Q&feature=fvst

    ook heel bijzonder

    en natuurlijk het onvergetelijke

    http://www.youtube.com/watch?v=Qg44qKSbsdQ&feature=related

    hetgeen me ook even deed denken aan een kroatisch/servische versie van de godfather,

    groet,

    hippo

    BeantwoordenVerwijderen
  9. @Hippocampi.
    Ja, Bregovic is een grote. Hij tourt regelmatig in Italië en ik ben blij hem 'live' te hebben gezien.

    BeantwoordenVerwijderen