donderdag 24 februari 2011

Neutraal

En Zwitserland bleef neutraal. Ik heb het altijd een van de meest intrigerende regels in mijn geschiedenisboek gevonden. Zwitserland bleef neutraal in de tweede wereldoorlog (net als in de eerste trouwens), met de grote boze wolf als buurman. Fascinerend.
Zwitserland is nog steeds neutraal en je leest eigenlijk heel weinig over dat Helvetica en de Helvetiërs, althans in de Italiaanse kranten. Je leest hier af en toe wat over het opheffen van het Zwitserse bankgeheim, dat miljoenen aan zwarte Italiaanse euro's aan het daglicht heeft gebracht. En in 2008 was er dat gevalletje met één van de zeven zonen van Kadhafi. Hannibal (what's in a name) zou, samen met echtgenote Aline, twee hotel-medewerkers gemollesteerd hebben. Twee nachten cel waren het gevolg, en Zwitserland verklaarde officieel dat de familie Kadhafi niet meer welkom was op haar grondgebied. Het werd door de Europese Unie terug gefloten, nadat Libië als represaille voor het uitblijven van een echte positie van Europa alle visa voor alle EEG-inwoners blokkeerde.

Gisteren las ik weer iets over Zwitserland. Op de internet-site van 'La Repubblica' waren de foto's uit de serie 'Photo Opportunities' van de fotografe Corinne Vionnet te zien. Ik had ze de dag daarvoor in de groep Street Art Utopia op Facebook al voorbij zien komen, hetgeen maar weer eens bewijst dat de kranten steeds meer achter de computer gevuld worden.
Het idee achter 'Photo Opportunities' is dermate eenvoudig dat je denkt, waarom ben ik daar niet opgekomen. Tijdens een reisje met haar echtgenoot was Vionnet in Pisa, waar ze net als elke andere toerist de scheve toren fotografeerde. Hoeveel plaatjes zouden er daar al van geschoten zijn? Met die gedachte begon ze een zoektocht op internet, niet alleen naar de toren van Pisa maar ook naar andere wereldberoemde toeristische monumenten. Door honderden kiekjes van één onderwerp meer of minder transparent te maken en die met elkaar te combineren creëerde ze een digitaal schilderij van dat onderwerp. De resultaten zijn, als je het mij vraagt, schitterend.


Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket


Voortsnuffelend op haar internet-site kwam ik erachter dat Corinne Vionnet toch eerst en vooral zelf fotograaf is. En een goeie. Vooral haar serie 'Der Sonderfall Schweiz' sprak me aan. Foto's van Zwitserse grensposten, met een totale menselijke afwezigheid.

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Zelden heb ik Zwitserland zo goed weergegeven gezien. Het neutrale Zwitserland, op zichzelf, als een geïsoleerde op zichzelf levende cel in dat steeds groter en logger wordende Europese lichaam. Op zichzelf, niemand schijnt eruit te willen, en niemand schijnt erin te willen. Net als in mijn geschiedenisboek.

11 opmerkingen:

  1. De eerste foto's vind ik lelijk, de volgende geven een mooi beeld van Zwitserland.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. En ik vind het net precies andersom dan Antoinette. Ik vind de wazige beelden fantastisch. Wat een goed idee de plaatjes over elkaar te leggen...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Er zullen best wel mensen Zwitserland in willen, alleen gaat dat niet zo makkelijk. Ik heb dat ooit eens onderzocht, nog voordat ik besloot naar Antwerpen te emigreren. De inkomensvereisten zijn heel streng in Zwitserland. Kun je niet aantonen dat je er een baan hebt of een florerende zaak gaat opstarten, kun je het vergeten je er te vestigen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. @Antoinette.
    Ja, je kunt ze eigenlijk niet met elkaar vergelijken. Ik vind de eerste prachtig, maar dat is het mooie van smaken: ze mogen verschillen.

    @Maria.
    Dat bedoel ik: smaken verschillen. Mooi toch?
    Een goed idee, ik ben het met je eens. En zo ontzettend simpel.

    @Zelfstandig journalist.
    Ik heb over de hoge drempel gelezen, Johan. En er zullen inderdaad wel mensen in of uit willen, maar de foto's geven precies die neutraliteit, die geïsoleerdheid weer waarin Zwitserland gesluierd gaat.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Boeiend land van huurlingen en bankiers, maar hier vooral mooie fotolayerkunst. De kille grensovergangen doen me minder, ze zijn ook mooi, maar ik heb het gevoel dat ik ze al gezien heb.

    (Heb jij Biutiful al gezien? Wat vond je er van?)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. het lijken wel potloodschetsen zo - ik vind het zeker wel iets hebben ...

    BeantwoordenVerwijderen
  7. @Martin.
    Ik weet niet waarom, maar ik heb me nooit zo in Zwitserland verdiept. Maar het zal zeker boeiend zijn.

    (Biutiful was na amper 2 weken al uit de zalen verdwenen. Net gemist dus. :-( Ik zal op de dvd moeten wachten.)

    @Bert.
    Mooi hè? Het heeft weinig meer van een foto.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. De foto's zijn leuk, vooral met het verhaal erachter. En ook dat in principe iedereen dat had kunnen doen !

    Zwitserland kwam ik vroeger erg vaak. Van de Fransen, Zwitsres en Italianen waren de Italiaanse douaniers het strengst. Een mooi land maar wel met vreemde gewoontes.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. je hebt een prachtige verbinding gemaakt,
    de conclusie is om in te lijsten,

    groet,

    hippo

    BeantwoordenVerwijderen
  10. @Pierra.
    Ik ben er ooit eens één keer geweest, in Zwitserland. Toen ik nog klein was. Zo klein dat er zelfs tussen Nederland en België nog douaniers stonden. :-)

    @Hippocampi.
    Dank je, Hippo.

    @Paco.
    Je zal zeker gelijk hebben. Ik zal er toch eens naartoe moeten.

    BeantwoordenVerwijderen