maandag 7 maart 2011

1.000.000 vrouwen

Wie met het vliegtuig in Italië aankomt loopt een redelijke kans net buiten de aankomsthal al geconfronteerd te worden met een verdiepingenhoge reclamezuil waarop een jongedame zo verleidelijk mogelijk haar nieuwe lingerie toont.
Wie televisie kijkt in Italië loopt een grote kans geconfronteerd te worden met een reclame-interval. In dat raclameblok is de kans redelijk groot dat een schaars geklede jongedame voorbijkomt om het laatste nieuwe abonnement van een telefoon-provider aan te bevelen, of een koelkast, of een afwasmiddel.
Wie in Italië over politiek praat heeft een redelijk grote kans dat het gesprek op Berlusconi uitdraait en niet op politiek. Wie over Berlusconi praat heeft een redelijk grote kans het over zijn innige rapporten met jongedames te hebben, al dan niet tijdens zijn boenga-boenga-feesten.

Dit is het beeld wat het buitenland uit Italië voorgeschoteld krijgt. Mooie vrouwen, die zichzelf graag laten zien, die zich maar al te graag voor het leven lang zeker willen stellen door met een stinkend rijke ouwe man aan te pappen.
Het is een verkeerd beeld, en eindelijk - EINDELIJK!!! - heeft die enorme meerderheid van vrouwen die niet aan dit beeld voldoet (die niet aan dit beeld WIL voldoen) zich laten horen. Onder het motto "Se non ora, quando" ("Als het niet nu is, wanneer dan wel") zijn ze op zondag 13 februari de straat op gegaan. Alleen, de man thuis latend met de kinderen. Of met de partner, die deze keer niet vooraan mocht staan maar de vrouw voor liet gaan zoals het hoort. Op 120 plaatsen in Italië (en in het buitenland) waren bijeenkomsten georganiseerd, en ze kwamen hun huizen uit, de vrouwen. Ze lieten hun stem horen. "Dit pikken we niet langer. We vragen maar één ding, en dat is respect." En ze waren met velen, de vrouwen, veel meer dan verwacht. Ze waren met één miljoen.



Het was geen politieke demonstratie. Nee, het was een gebaar. Een gebaar waarmee heel simpel duidelijk gemaakt werd dat de vrouwen in Italië in hun waarde gelaten willen worden.
Desondanks liet een reaktie van de regeringspartijen niet lang op zich wachten. Natuurlijk was het een puur politieke demonstratie, enkel en alleen tegen Silvio Berlusconi gericht.

Hoe was dat spreekwoord ook alweer? Wie de schoen past....
En natuurlijk waren er geen miljoen mensen op de been. ,,Hoogstens een handvol radical chique'', noemde minister Mariastella Gelmini ze. Mariastella Gelmini, minister van onderwijs.




Na het succes op 13 februari is "se non ora quando" een blijvertje geworden, of liever, een blijverd.

Vandaag, 8 maart, is het wereldvrouwendag en worden er op een 50-tal plaatsen weer evenementen georganiseerd. Niet zo groots als op een maand geleden, maar genoeg om duidelijk te maken dat ze de vinger aan de pols houden.
Ze hebben alle vrouwen van Italië opgeroepen om middels een roze strik duidelijk te maken dat ze er zijn. Een stil, maar duidelijk gebaar, een strik om een lantaarnpaal, om een boom, bij de bushalte, op het hek van de school of de peuterspeelzaal. Een gebaar waarmee ze zeggen dat ze er zijn, en dat ze respect verdienen.

 

 

Voorafgaande aan de grote demonstratie van 13 februari riep het dagblad 'La Repubblica' haar vrouwelijke lezers op middels een foto duidelijk te maken dat ze het genoeg vonden. Zo'n 2500 foto's kwamen bij de redactie binnen.
"Adesso basta", nu is het genoeg. Hieronder 100 van de ingezonden foto's.



Foto's Rome: Se non ora quando.
Foto's 100 vrouwen: La Repubblica.

16 opmerkingen:

  1. Goed dat je met deze bijdrage aandacht besteed hebt aan wereldvrouwendag.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Alle tv in Italië is in handen van Berlusconi. Wat kun je anders verwachten?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wanneer wordt die Berlusconi er nou eens uitgewipt?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. @Glaswerk.
    Ze verdienen het.

    @Zelfstandig journalist.
    Het moet toch op de een of andere manier te doorbreken zijn? Hoop ik.

    @Aad.
    Nog lang niet, vrees ik.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. wereldvrouwen verdienen alle aandacht dat ben ik met Glaswerk eens

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ron mooi de combinatie tussen beeld en tekst.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. op de foto zie ik een handvol miljoen topwijven;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. @Cor.
    Ik ook!

    @Martin.
    Dank je.

    @Frans.
    Vrouwendag is overal een mooie dag. ;-)

    @Hartenziel.
    Een hele grote handvol. :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  9. integer geschreven
    door een man
    veel mannelijke reaguurders hier
    doet me goed

    eigenlijk is het ook een aanklacht tegen Berlusconi maar ook tegen een bevolking die, tot nu toe bijna kritiekloos, diens positie accepteerde

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Dag Ron
    Via het blog van Ingrid naar hier.
    Wat een mooi blog, geschreven door een man op deze dag!!!!
    Groet je

    BeantwoordenVerwijderen
  11. @Ingrid.
    Massimo Gramellini, vice-directeur van de krant La Stampa, schreef op 10 februari dat ook hij zou gaan demonstreren op 12 februari. Tegen het beeld van de vrouw zoals dat geschetst wordt op tv en in de kranten, de manier waarop nog steeds naar een vrouw wordt gekeken, waarop nog steeds over een vrouw wordt gepraat, enzovoorts. Hij was heel eerlijk met de laatste regel van zijn column: "Goed bekeken ga ik ook een beetje tegen mezelf protesteren." Wat aansluit bij wat je zegt. De bevolking accepteert Berlusconi's positie, maar accepteert ook de ondergeschikte rol van de vrouw. De bevolking, zowel mannen als vrouwen.

    @Svara.
    Ik weet dat mannen in sommige dingen beter zijn, en dat vrouwen in andere dingen beter zijn. Voor mij is er een balans, die in de (Italiaanse) samenleving niet wordt geaccepteerd. Onterecht, dus elke 8 maart zal ik er iets over schrijven (zolang ik schrijf natuurlijk).

    BeantwoordenVerwijderen
  12. En toch ... ergens heb ik het idee (terwijl ik bovenstaande foto's bekijk) dat zelfs de krant voornamelijk foto's van de mooiere vrouwen heeft geplaatst... Het is moeilijk objectief een selectie te maken uit de 2.500 foto's.
    Hier (gisteren inmiddels) weer een ruzie/discussie met Dorota gehad. Voor haar is 8 maart een dag op ontzettend verwend te worden. Ik zie het als een dag om (mijzelf en anderen) bewust te maken dat er nog te veel vrouwen minder rechten (en plichten) hebben dan ons, mannen. De dag zou voornamelijk onder aandacht gebracht moeten worden in Afrikaanse ~ en Arabische landen...
    Voor mij is 8 maart GEEN verwendag, want dan zou een dag te weinig zijn ...

    BeantwoordenVerwijderen
  13. @PaulO.
    Ik ben het met je eens: geen verwendag. Wel een dag voor een discussie, om in ieder geval ook als man even bij jezelf te kijken hoe de 'tussenstand' is.
    De 100 foto's heb ik zelf geselecteerd. Ze zijn een redelijk eerlijke doorsnede van de 2500.

    BeantwoordenVerwijderen