vrijdag 13 januari 2017

Studie-object


Zoonlief moet een interview doen met iemand die in het buitenland woont. Hij woont in Nederland, en zo dreig ik even een in het buitenland wonend studie-object voor mijn nazaat te worden. Zijn leraar brengt uitkomst: niet alleen moet het object in het buitenland wonen, maar het moet ook autentiek buitenlands zijn. Ik val dus af, want dialekten tellen niet.
Kev ziet zijn kans schoon en strikt mijn lief als studie-object. Hij stuurt de vragen wel op.

Al twee avonden zitten mijn lief en ik elkaar nog net niet in het haar. Vragen over Italië, het werk, het geloof, de mannenmaatschappij, geluk, welzijn, politiek, Europa. Hij heeft zich goed voorbereid, maar ik zit met de 'pere fritte', oftewel de gebakken peren. Ik vertaal in en vanuit het Engels, het Italiaans, het Nederlands. Niet altijd gaat me dat even goed af, wie me een beetje kent weet dat. En verder blijkt dat we het lang niet altijd eens zijn, waar we dachten dat wel te zijn. Of laat ik het anders zeggen, we zijn het wel eens maar we verwoorden het anders. En dat komt omdat ons uitgangspunt verschilt. Italië loopt namelijk achter [één goeie raad: zeg dat nooit tegen een Italiaan of een Italiaanse], één generatie ongeveer. Best interessant.
Italië heeft in mijn lief's leven enorme stappen voorwaarts gemaakt, maar aan het eind van het liedje staat ze (blij, maar daar gaat het niet om) nog maar aan het begin van de homohuwelijken (de eerste zijn hier een aantal maanden geleden voltrokken). Mannetje-mannetje-paren en vrouwtje-vrouwtje-paren kunnen hier geen kinderen adopteren, euthanasie is nog steeds illegaal, vrouwen hebben heel veel minder kans op een carrière. Zij kijkt naar het eerste deel van de stelling en ziet tevreden een halfvol glas op tafel staan. Ik kom vanuit een andere werkelijkheid, kijk naar het tweede deel van het verhaal en zie een halfleeg glas.

UIteindelijk komen we er natuurlijk wel uit: zij leegt haar halfvolle glas in mijn halflege. Tevreden nippen we van ons volle glas, om en om. Als het leeg is schenk ik nog eens bij.
We proosten op Italië, op Nederland, op Europa.


2 opmerkingen:

  1. Anderzijds bestaat er op veel gebieden een kritische Italiaanse blik waar wij in het ingedutte Nederland - behalve op levensbeschouwelijke onderwerpen die niet erg passen in de Katholieke traditie - alleen maar van kunnen dromen. Al is dan vaak oopk de andere kant weer veel uitgesprokener. Maar wat weet ik ervan? Wat dat betreft ben ik weer een echte Hollanse Eigenwijs op grond van 13 1/2 artikel dat ik heb gelezen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. De Italiaanse blik en de Nederlandse blik hebben allebei hun voordelen en hun nadelen, Martin. Geloof me. Maar openstaan voor die blik van de ander (wat niet wil zeggen dat je het er persé mee eens moet zijn) is al een redelijke verbreding van de horizon. Toch?

      Verwijderen