maandag 23 januari 2017

Zondag, 06:30


,,Morgen moeten we de wekker zetten.'' Lief kijkt me aan, haar blik spreekt boekdelen. Als ze kon zou ze 'halve gare' zeggen, maar Lief is Italiaans en Italianen kunnen geen 'halve gare' zeggen. Wat op zich een groot voordeel van een internationale relatie is. Het nadeel is dat Italianen weer heel veel andere dingen kunnen zeggen. Om een lang verhaal kort te maken, morgen wordt de wekker niet gezet. Want morgen is het zondag. 
's Zaterdags wordt het bij ons dikwijls later dan normaal. Bioscoopje pikken, pizza eten met vrienden, of me gewoon thuis ingraven in een boek of in een stapel tijdschriften. Ezelsoren geven de mogelijk interessante, dus nog te lezen artikelen aan. Te laat, en een beetje slaapdronken zoek ik uiteindelijk mijn bed op.

Normaal ben ik bijna elke morgen een beetje slaapdronken als de wekker afloopt. Ik doe er over het algemeen even over om de ene hersencel met de andere te laten communiceren. Aangezien een recent wetenschappelijk onderzoek aan de universiteit van Rio de Janeiro heeft aangetoond dat de gemiddelde mens zo'n 86 miljard (!) hersencellen of neuronen onder zijn pannetje heeft liggen, lijken mijn dagelijkse opstartproblemen me heel logisch verklaarbaar.
Op het moment dat de wekker deze zondagmorgen afloopt schiet mijn arm echter met de snelheid van het licht naar mijn nachtkastje en nog voordat de wekker de T heeft kunnen beëindigen waarmee hij doorgaans het zenuwslopende tuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuut inzet heb ik de knop al ingedrukt. Met de snelheid van het licht! Nog voordat!! Al!!! Zo lijkt het in ieder geval toch. Met mijn ogen wijd open staar ik in het nog bijna donker naar het plafond. Ik voel de kringen rond m'n ogen, de wallen eronder. Half zeven, heb ik in de gauwigheid gezien. Of 06:30, zoals mijn wekker het schrijft. Heb ik gisteravond laat met mijn slaperige kop automatisch de wekker gezet alsof ik moest gaan werken. Wonderlijk hoeveel een mens in zo'n beperkte tijdspanne kan registreren.
Naast me lijkt Lief zich, in het geheel onbewust van mijn agitatie op de vroege zondagmorgen, onbekommerd voort te laten dobberen op de zachtdeinende golven van haar slaap. Ik voel hoe ook mijn 86 miljard hersencellen zich nog eens omdraaien en hoe ook ik...

Ik ben geen langslaper, dus als Lief zich om tien uur aan dek begeeft ben ik al gedoucht en heb ik al een uitgebreid ontbijt achter de kiezen.
,,Buongiorno.''
... [dit is de pauze die valt vóór het antwoord en die niet zou vallen als er niets aan de hand zou zijn en die onmerkbaar is voor de buitenstaander maar onmiskenbaar voor ons - ja, iedere man kent "de pauze" - mannen, echtgenoten, verloofden, verliefden]
,,Buongiorno.''
... [het wachten op het waarom van de pauze. duurt over het algemeen niet lang]
... [over het algemeen]
,,Waarom laat jij de wekker om half zeven aflopen op zondag?''

2 opmerkingen:

  1. Kon het niet laten om toch even op te zoeken. Svitato zegt mijn google vertaal. Klinkt best goed.

    Dat ik nog zoveel kleine dingen van je ken, van Joost Nuizel, daar doet dit verhaal en de ... mij dan weer aan denken. Zo'n liedje bestaat in het Italiaans vast ook.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. "Svitato", heel mooi. Zou er zelf nooit opgekomen zijn, Martin. Nou nog eens op zoek naar een Italiaans Joost Nuizek-liedje ;-)

      Verwijderen